سلام

امروز روز تولد وبلاگم .پارسال چهرارشنبه اولین روزی بود که اومدم و شروع به نوشتن کردم. فردا قراره با بچه های ۸۱ و چند تا ۸۴ ای و من و امینه و آقای سید بریم اردو. این دو روز اینجا کاری نداشتیم ولی موندیم که دوستان رو ببینیم. خیلی دلم واسه بچه ها تنگ شده بود ولی کسی غیر از ما سه نفر از بچه های ما اردو نمی آد. مهم نیست. دیگه خیلی وقته که از گذشته بیرون اومدم. یه چند وقتی بود که مرتب به اینده فکر می کردم و خودم رو بی خود اذیت می کردم. ولی الان تصمیم گرفتم که تو حال باشم مثل اکثر ادمایی که دو رو برم هستند. مگه میشه دنیا رو پیش بینی کرد که فلان کار رو به خاطر یه اینده دور انجام بدی یا ندی یا اینکه سالها به خاطر یه حرفی که تو گذشته باید می زدی و نزدی یا حرفی که نباید می زدی و زدی خودت رو عذاب بدی. بی خیال باید تو حال بود و فقط به این توجه کرد که تو باید در همه حال مثل یک انسان زندگی کنی.همین.

تولدت مبارک