خوابم میاد. خوابم می اومد ساعت هاست که خوابم می اد ولی قادر نیستم چشمام رو رو هم بذارم. خوابم میاد ولی فکرت خواب رو از چشمام دور می کنه. می خواستم بهت عشق بورزم ولی قرار نبود عاشقت شم. نه هنوز تا عشق گام زیادی هست فقط به تو فکر می کنم فقط همین.و خدا همین نزدیکیست و من می دونم که اشنایی من و تو فقط به خاطر اونه.اونی که همیشه مراقبم که به بیراه نرم.

خیلی وقته بیدار شدم .خیلی وقته که دیگه خوابم نمی آد. خیلی وقته که تمام شب به ستاره ها زل می زنم شاید که تو رو ببینم. چرا اینقدر دوری که نمیشه به تو رسید؟ چرا بال منو چیدند که بهت نرسم.اونروز وقتی رفته بودم پارک توی قفس پرنده ها یه لاشخور رو دیدم که یه بال نداشت ولی هنوزم با قدرت تمام اونجا نشسته بود وخم به ابروش نیاورده بود. هیچ وقت از لاشخورا خوشم نمی اومد ولی دلم به حالش خیلی سوخت. نمی دونم چرا ولی حس بدی بود . من می دونستم که نداشتن یه بال واسه یه پرنده چه سخته.اخه خودم طعمش رو چشیده بودم. از وقتی که عشق رفته بود انگار که تو قفس افتاده بودم . نه قفسی هم نبود فقط بالی نداشتم که بپرم.