روز موعود فرا رسیده بود . شناسنامه ها رو یکی یکی باطل می کردند . انگار که مهر مرگ روی پیشونی تک تکشون زده می شد . آسیابا دیگه نمی چرخیدن . وارابه زمان هم دیگه اسبای سیاه و سفید خودش رو ، روی صفحه بزرگ و سفید زمان نمی دونید .

کوهها حرکت میکردند و آب و آتیش از سرو روی شهر جاری شده بود .

دیوونگی از دیدن این صحنه ها واقعا داشت دیوونه می شد.

زکاوت باز هم می خواست از زیرکی و باهوشی خودش استفاده کنه و خودش رو یه جایی قایم کنه .

 خیانت هم دنبال کسی می گشته تا اون رو قربانی خودش کنه ، بره روش وایسته تا نکنه تو آتیش قهر خدا غرق بشه .

دروغ هم که واضح و روشن ، در پی پیدا کردن دروغی بود تا گناههای کرده و نکرده خودشو توجیح کنه .

روح لطافت داشت ضربه می دید از دین اینهمه ناملایمات

و عشق .....

عشق ، صاف و ساده و بی سرو صدا  یه گوشه ای ایستاده بود و داشت صحنه ها رو تماشا میکرد ، آخه اون وصل بود به ذات پاک خدا .

چشمای حسادت از دیدن اینهمه آرامشی که عشق رو آروم نگه داشته بود داشت می ترکید .

و این شیطان بود که شاد و خوشحال از فریفتن اونها قهقه می زد .

آخه شیطان تونسته بود عشق رو با دروغهای خودش به چیزای بد تبدیل کنه . اون فرچه طلایی عشق رو  زده بود تو سطل خوش رنگ لطافت و کشیده بود روی  دیوونگی و تنبلی و حسادت و ... . و اونها رو به جای یک عشق طلایی میفروخت به مردم ساده دل و ظاهر بین .

امان از دست این عشقای کوتاه که فقط مزین شده به آب طلای عشق .

راستی تا حالا از خودتون پرسیدین که عشقای ما طلاییه یا فقط آب طلا روش مالیده شده ؟

چند روزیه که درگیر کارای جشن فارغ التحصیلی هستیم.سرمون خیلی شلوغه.الان هم نشستم تو سایت و دارم یه کلیپ واسه روز مادر درست می کنم.حسابی خسته شدم ولی به خستگیش می ارزه.

چند روز پیش رفتم قم . اونجا تو حرم حضرت معصومه قسم خوردم که دیگه واسه خودم دردسر درست نکنم تا بتونم فکرم رو رو کارام متمرکز کنم. فعلاً که دردسری درست نکردم و رو عهدم پایبند  موندم.ولی خداییش زندگی بدون هیجان هم یکم خسته کننده است.