دنیا خیلی قشنگ ولی بعضی وقتها آسمونش ابری میشه.

بالاخره این پروژه مهندسی اینترنت تمام شد . حالا باید فقط منتظر باشیم که استاد بیاد و ببینه. فقط خدا کنه که نمره منفی نده.آخه این استاد عاشق نمره منفی.

دلم دوباره هوای خونه رو کرده . با اینکه دیروز از خونه اومدم ولی دلم واسه خونه تنگ شده.هیچ وقت فکر نمی کردم که سال اخر کارم به جایی برسه که به جای لذت بردن از آخرین روزای دانشگاه در آرزوی تمام شدنش و برگشتن به خونه رو داشته باشم.البته تقصیر خودمه. آخه من تا قبل از اینکه بیام دانشگاه توی مدرسه ای بودم که تا ساعت ۸ شب مجبور بودم تو مدرسه باشم و با خانواده ام کمتر ارتباط داشتم  و حتی تابستون هم از مدرسه خلاصی نداشتم.واسه همین روزای اول دانشگاه برام خیلی راحت بود ولی بعدش اونقدر وابستگی ام به خانواده ام اونقدر زیاد شد که حالا یه لحظه هم نمی خوام اینجا باشم.

اگه آدم یه دوست خوب داشته باشه تمام مشکلاتش حله ولی من چون از وابستگی می ترسم و به کسی هم اعتماد ندارم تا بحال نتونستم یه دوست صمیمی پیدا کنم و با همه دوستام یه ارتباط ساده دارم.